Bursa Resim Kursu Heykel ve Üç Boyutlu Düşünme

Bir nesneyi yalnızca dış çizgileriyle görmek ile onun boşlukta kapladığı hacmi kavramak aynı şey değildir. Özellikle heykel bölümüne yönelmeyi düşünen adaylar için çizim çalışmaları, görünen yüzeyi kopyalamanın ötesinde formun nasıl kurulduğunu anlamaya yardımcı olur. Küpün köşeleri, silindirin dönüşü, insan figürünün kütlesi ve nesnelerin birbirine göre konumu kağıt üzerinde incelendikçe üç boyutlu düşünme becerisi de gelişir.

Bu nedenle bursa resim kursu heykel arayışında yalnızca belirli bir sanat dalının adına odaklanmak yerine temel desen eğitiminin perspektif, obje, figür, mekan ve imgesel çalışma gibi alanları nasıl ele aldığına bakmak daha açıklayıcıdır. Giotto Akademi Sanat’ın resim kursu sayfasında güzel sanatlara hazırlık sürecinde temel bilgi ve becerilerin ardından perspektif, obje çalışmaları, figür çalışmaları, mekan çalışmaları ve bellek yani imgesel çalışmaların ele alındığı belirtilmektedir. Bu çalışma alanları, kağıt üzerinde hacim ve mekan ilişkisini çözümlemeyi gerektirdiği için üç boyutlu düşünmeyle doğrudan bağlantı kurulabilecek çizim problemleri oluşturur.

Üç boyutlu düşünme çizimde ne anlama gelir?

Kağıt iki boyutludur fakat çizilen nesnenin genişliği, yüksekliği ve derinliği vardır. Çizerin görevi bu üç boyutlu yapıyı çizgi, ton, perspektif ve oran ilişkileriyle iki boyutlu yüzeyde anlaşılır hale getirmektir. Üç boyutlu düşünme tam olarak bu noktada devreye girer. Öğrenci yalnızca gördüğü konturu takip etmek yerine nesnenin görünmeyen tarafının nasıl devam ettiğini de zihninde kurmaya başlar.

Örneğin bir kutu çizilirken yalnızca görünen kenarların uzunluklarına bakmak yeterli değildir. Kenarların uzaydaki yönleri, perspektif ilişkileri ve kutunun hangi yüzeyinin izleyiciye dönük olduğu birlikte değerlendirilir. Silindirde ise dış konturun yanında elipslerin yönü ve gövdenin dönüşü önem kazanır. Küre çalışmasında çizgisel perspektiften çok ışığın form üzerinde oluşturduğu ton geçişleri hacim duygusunu belirginleştirir.

Bu yaklaşım heykel düşüncesi açısından değerlidir. Çünkü heykelde biçim yalnızca karşıdan görülen bir görüntü değildir. Formun çevresinde dolaşılabilir ve farklı açılardan farklı ilişkiler ortaya çıkar. Desen çalışmasında nesneyi bir kütle olarak düşünmeye alışmak, bu bakış biçiminin gelişmesine katkı sağlar.

Form ve hacim algısı nasıl geliştirilir?

Form algısının gelişmesi karmaşık nesnelerden önce temel geometrik yapıları okuyabilmekle başlar. İnsan başı, el, ayakkabı veya günlük bir obje ilk bakışta çok sayıda ayrıntı içerir. Fakat bu ayrıntılar birincil kütlelerin üzerine yerleşir. Çizim sırasında önce büyük formu görmek, daha sonra küçük parçaları bu yapının içine yerleştirmek öğrencinin hacmi daha tutarlı kurmasını sağlar.

Bu noktada çizgi kadar ton da önemlidir. Işık alan yüzey ile gölgede kalan yüzey arasındaki fark, nesnenin hangi yöne döndüğünü anlatır. Ton yalnızca resmi koyulaştırmak için kullanılmaz. Düzlem değişikliklerini, çıkıntıları, girintileri ve yuvarlak yüzeylerin dönüşünü gösterebilir. Karakalem kursu çalışmalarında açık ve koyu değerlerin kontrollü kullanılması bu nedenle form çözümlemesinin önemli araçlarından biridir.

Heykel bölümüne yönelen aday için desen neden önemlidir?

Heykele yönelen bir adayın biçimi farklı açılardan analiz edebilmesi gerekir. Desen çalışması bu analizin hızlı ve doğrudan araçlarından biridir. Bir figürü çizerken omuz kuşağını, göğüs kafesini, leğen kemiği bölgesini ve uzuvları yalnızca çevre çizgileri olarak görmek yerine birbirine bağlanan hacimler şeklinde düşünmek mümkündür. Böylece figür, düz bir silüet olmaktan çıkar ve uzayda yer kaplayan bir yapı olarak algılanır.

Özellikle gözleme dayalı çalışmalar burada önem taşır. Öğrenci karşısındaki formun yüksekliğini ve genişliğini karşılaştırır, eksenlerini kontrol eder, hangi bölümün önde veya arkada kaldığını değerlendirir. Bu süreç yalnızca el becerisi değildir. Görsel analiz, ölçme, karşılaştırma ve yeniden kurma birlikte çalışır.

Çizim kursu sürecinde temel nesnelerden figüre doğru ilerleyen çalışmaların değerlerinden biri de karmaşık biçimleri daha sade yapılara ayırmayı öğretmesidir. Bir insan figürünü tek seferde ayrıntılarıyla çözmeye çalışmak yerine büyük kütleleri belirlemek, ağırlık dağılımını görmek ve parçalar arasındaki yön ilişkisini kurmak daha sağlam bir başlangıç sağlar.

Obje çalışmaları neden yalnızca natürmort değildir?

Obje çizmek bazen yalnızca gözün gördüğünü kağıda aktarmaya yönelik bir egzersiz gibi değerlendirilir. Oysa obje çalışmaları hacim düşüncesi için oldukça işlevsel olabilir. Bir şişenin silindirik yapısı, bir kutunun düzlemleri veya bir ayakkabının farklı yönlere dönen parçaları öğrenciye formun nasıl inşa edildiğini gösterir.

Burada ayrıntıya erken geçmek yaygın bir sorundur. Küçük dikişler, yüzey desenleri veya dekoratif parçalar doğru çizilmiş olsa bile ana hacim yanlışsa nesne inandırıcılığını kaybeder. Önce genel oran, eksen, perspektif ve temel kütle kurulmalıdır. Ayrıntı bundan sonra anlam kazanır. Bu sıralama hem resim eğitimi hem de heykel yönelimli görsel düşünme açısından yararlı bir çalışma alışkanlığı oluşturur.

İmgesel çizim form bilgisini nasıl sınar?

Gözlem çiziminde model veya obje öğrencinin karşısındadır. İmgesel çalışmada ise formun önemli bir bölümü zihinsel olarak kurulmak zorundadır. Bir figürü farklı bir hareket içinde çizmek, bir nesneyi başka bir açıdan hayal etmek veya birden fazla figürü mekana yerleştirmek için yalnızca ezberlenmiş dış çizgiler yeterli olmaz.

Öğrencinin nesnenin yapısını anlamış olması gerekir. Örneğin silindirin yalnızca önden görünüşünü ezberlemek yerine farklı açılarda elipslerin nasıl değişeceğini kavramak, yeni bir görüntüyü zihinde kurmayı kolaylaştırır. Figürde de benzer şekilde gövdeyi, başı ve uzuvları temel hacimler üzerinden düşünebilmek farklı pozların oluşturulmasına yardımcı olur.

Bu nedenle imgesel çalışma ile gözleme dayalı desen birbirinden tamamen ayrı alanlar değildir. Gözlem, görsel hafızaya malzeme sağlar. Form bilgisi bu malzemeyi düzenler. İmgesel çizim ise öğrenilen yapının yeni bir durumda yeniden kurulup kurulamadığını ortaya çıkarır.

Resim eğitimi seçerken hangi çalışma alanlarına bakılabilir?

Heykel bölümüne ilgi duyan bir aday için resim kursu seçiminde yalnızca ortaya çıkan çizimlerin görünüşüne bakmak yeterli olmayabilir. Çalışmaların perspektif, oran, obje, figür, mekan ve imgesel düşünme arasında nasıl bağ kurduğunu değerlendirmek daha anlamlıdır. Çünkü üç boyutlu düşünme tek bir egzersizle değil, farklı çizim problemlerinin birbirini tamamlamasıyla gelişir.

Giotto Akademi Sanat Bursa Nilüfer’de resim atölyesi ve güzel sanatlara hazırlık alanında eğitim sunmaktadır. Kurumun kendi sayfalarında güzel sanatlar fakültelerine ve güzel sanatlar liselerine hazırlık çalışmalarının yanı sıra hobi resim kursu, çocuk hobi atölyesi ve akşam resim dersleri de yer almaktadır. Güzel sanatlara hazırlık kapsamında açıklanan perspektif, obje, figür, mekan ve imgesel çalışma başlıkları özellikle formu yalnızca yüzey olarak değil uzay içindeki bir yapı olarak görmeye çalışan öğrenciler açısından birlikte değerlendirilebilir.

Heykele yönelmek isteyen bir öğrencinin çizimde ulaşmaya çalışacağı temel kazanım, nesneyi daha fazla ayrıntıyla kopyalamak değil onu daha doğru çözümlemektir. Formun hangi yönde döndüğünü, kütlenin ağırlığını, parçaların birbirine nasıl bağlandığını ve nesnenin çevresindeki boşlukla nasıl ilişki kurduğunu anlamak bu çözümlemenin merkezindedir. Desen eğitimi de bu nedenle yalnızca kağıt üzerinde biten bir çalışma değil, üç boyutlu görmenin ve düşünmenin geliştirilebileceği temel araçlardan biridir.